«Сабырлык – ачы, җимеше – татлы»  

  • -

«Сабырлык – ачы, җимеше – татлы»  

Рубрика :Вәгазьләр

«Сабырлык – ачы, җимеше – татлы»  

Тормыш без теләгәнчә генә бармый, кардәшләрем. Сез моны үзегез дә бик яхшы беләсез. Кеше  гомер юлында төрледән-төрле  сынаулар аша үтә. Ул сынау-имтиханнарны әйбәт кенә биреп чыгар өчен, сабырлыкка ия булу  зарур. Нәрсә соң ул сабырлык? Әгәр дә  тормышта бик тә авыр хәлдә калганда  да    түземлелек күрсәтеп, үз-үзеңне кулда тотып, ямьсез сүзләр һәм начар хәрәкәтләрдән үзеңне тыеп кала алсаң, ныклык күрсәтсәң, менә шул үзе сабырлык була  да инде.

Кеше үз тормышының  бер көйгә генә агуын теләсә дә, дөнья көткәндә   сынаулары да  булмый калмый шул.  Теләсә нинди авыр сынауларны да бары тик  Аллаһының ярдәме белән  һәм сабыр итеп кенә җиңеп чыгып була.

Әйтик, укыган вакытта имтихан бирә алмасак яки башлаган  эшебез уңышлы барып чыкмаса,  һич тә төшенкелеккә бирелмичә, барысын да кат-кат күздән уздырып, үзебез өчен тиешле нәтиҗә ясарга һәм  хаталарыбызны төзәтү өстендә эшләргә кирәк. «Миннән булмады инде» дип, кул селтәп,  төшенкелеккә бирелмик,  сабыр булыйк! Аллаһы тәгәлә Коръәндә дә сабырлык ияләрен бик күп аятьләрдә мактый:

«Дөреслектә, Аллаһ – сабыр булучылар белән» («Бәкара» сүрәсе, 153нче аять).

«Сабыр булучыларны шатландыр» («Бәкара» сүрәсе, 155нче аять).

«Аллаһ сабыр булучыларны ярата» («Гыймран» сүрәсе 146нчы аять)

«Сабыр итүчеләргә генә хисапсыз әҗерләр бирелер» («Зүмәра» сүрәсе, 10нчы аять).

Күрәсезме, һәркайсыбыз өчен яшәеш кануны булган Коръәндә сабырлыкка дәлилләр  шулхәтле күп!  Димәк, сабыр кешеләр төркеменнән булу өчен, безгә дә әлеге сыйфатны үзебездә   булдыру өчен даими рәвештә тырышырга кирәк.

Сабырлык, шулай ук, нәфесне гөнаһлы бозык гамәлләрдән тыяр өчен дә кирәк әле ул.   Әгәр  дә кеше сабырсыз икән,  гөнаһка илтә торган ярамаган нәрсәләр очратса, шул түземсезлеге аркасында,  аның гөнаһ  кылу ихтималы бермә-бер арта.  Халкыбызның «Сабырлык – ачы, җимеше – татлы»  дигән мәгълүм мәкален искә төшерү  дә урынлы булыр.   Бүгенге көндә гөнаһка этәрә торган нәрсәләр бик күп булу сәбәпле, сабыр итүе дә бик авыр. Әмма онытмагыз, әлеге мәкальдә әйтелгәнчә, сабырлык бик ачы булса да, аның ахыргы нәтиҗәсе бик   татлы булачак: ул – Аллаһының рәхмәтенә ирешеп, җәннәткә керү…


Эзләү

Көн нәсихәте

    Әти-әниеңә дога кыласынмы?

    Безнең иң кадерле кешеләребез – әти-әниләребез. Алар – бу якты дөньяга килүбезгә сәбәпчеләр. Нәни вакытыбызда, төн йокыларын калдырып, безне бакканнар. Бераз үсә төшкәч, киреләнүләребезгә сабыр итеп, безне  тиешенчә тәрбия кылганнар. Авырып китсәк, көне-төне безнең  өчен   борчылып,  яныбыздан китмичә, дәвалаганнар.  Үзләренә бик авыр булса да, «балам интекмәсен, мохтаҗлык кичермәсен, кеше арасында ким-хур булмасын»  дип, үз авызларыннан өзеп, безне ашатып-эчертеп, өс-башыбызны карап,    башка кирәк-ярак белән тәэмин итеп торганнар…

    Ата-аналарның барысы да үз баласын җил-яңгырмый тидерми кадерләп үстерә.  Балалары өчен  хәерлелек теләп, һидаят-тәүфыйк сорап,  һәрвакыт дога кылырга тырышалар.  Без дә әти-әниләребезгә һәрчак игелек кенә китерик һәм алар  өчен һәрчак изге догада булыйк. Аллаһы тәгаләнең  Коръәнендә  ата-аналарга дога кылырга әмер ителә:

    «Рабби-р ьхәмһүмәә кәмәә раббәйәәнии сагыираа», ягъни,  «И-и, Раббым, алар (ягъни әти-әни) мине кечкенә чагымда мәрхәмәт белән үстергән  кебек, Син дә аларга дөньяда һәм ахирәттә шәфкать кыл!» («Исра» сүрәсе,  24нче аять).

    Әйе, алар безгә дога кылган кебек, без  дә алар өчен һәрвакыт дога кылырга тырышыйк. Әти-әниләребез өчен, бу дөньяда  – бу дөнья яхшылыкларын, ахирәттә  ахирәт яхшылыкларын сорыйк. Әти-әниләребезне догабыздан бер дә калдырмыйк!   Югарыда китерелгән шушы доганы да ятлап, шул дога сүзләре белән дә Раббыбызга ялварыйк.

    БАРЛЫК НӘСИХӘТЛӘР...
Яндекс.Метрика