Гөнаһ кылган саен калеб тә карала

  • -

Гөнаһ кылган саен калеб тә карала

Рубрика :Вәгазьләр

Тәнебезнең иң мөһим әгъзасы – калеб.  Ул сәламәт булса,  гамәлләребез    дә төзек,  дөрес булыр.  Әгәр дә инде   калебебез авыру булса,  мондый калебнең гамәлләре    дә  бозык булып,  гөнаһлы эшләргә,   шәһвәткә бирелер.  Бу урында, дәлил итеп, сөекле Пәйгамбәребезнең  (Аллаһның аңа сәламе вә рәхмәте булсын) бер хәдисен китерәм: «Дөреслектә, кеше тәнендә бер ит кисәге бар. Әгәр ул сәламәт (төзек) булса,   бөтен тән   дә сәламәт (төзек) булыр. Әгәр   дә  ул бозык булса, бөтен тән   дә  яраксызга чыгар. Ул ит кисәге – калеб (йөрәк)» (Бухари риваяте).

Калеб ул ак күлмәк кебек. Өстеңә ак күлмәк кигәч, аны пычратудан сакланасың.  Әгәр дә күлмәгеңнең ак төстә икәнен онытып, тузанлы эскәмиягә утырсаң, яки бәрәңге тулы капчык күтәрсәң, яисә башка тузанлы эшкә тотынсаң,  ул  мизгел эчендә пычраначак.  Шуның шикелле, кешенең калебе дә, ул үзе  гөнаһ кылган саен карала, пычрана бара. Әгәр дә  инде гөнаһ кылудан туктамаса,  һаман  да  шул  яманлыгын дәвам  итсә, аның калебе тәмам   каралып  бетәчәк.  Андый калеб хаклыкны кабул итми башлаячак,  изге гамәлләр кылырга да  омтылмаячак.  Ә   хаклыкны кабул итмәгән,  изгелеккә омтылмаган  калеб  белән бу дөньяда  да, ахирәттә дә бәхеткә ирешеп булмаячак.

Каралган, керләнгән ак күлмәкне кеше һәрдаим юып, чистартып тора.  Шуның  кебек үк,  кылган гөнаһларыбыздан тәүбә итеп, Аллаһыдан гафу сорап истигфарлар кылып һәм яхшы гамәлләребез аша һәрвакыт калебебезне чистартып торырга омтылсак иде….


Эзләү

Көн нәсихәте

    Әти-әниеңә дога кыласынмы?

    Безнең иң кадерле кешеләребез – әти-әниләребез. Алар – бу якты дөньяга килүбезгә сәбәпчеләр. Нәни вакытыбызда, төн йокыларын калдырып, безне бакканнар. Бераз үсә төшкәч, киреләнүләребезгә сабыр итеп, безне  тиешенчә тәрбия кылганнар. Авырып китсәк, көне-төне безнең  өчен   борчылып,  яныбыздан китмичә, дәвалаганнар.  Үзләренә бик авыр булса да, «балам интекмәсен, мохтаҗлык кичермәсен, кеше арасында ким-хур булмасын»  дип, үз авызларыннан өзеп, безне ашатып-эчертеп, өс-башыбызны карап,    башка кирәк-ярак белән тәэмин итеп торганнар…

    Ата-аналарның барысы да үз баласын җил-яңгырмый тидерми кадерләп үстерә.  Балалары өчен  хәерлелек теләп, һидаят-тәүфыйк сорап,  һәрвакыт дога кылырга тырышалар.  Без дә әти-әниләребезгә һәрчак игелек кенә китерик һәм алар  өчен һәрчак изге догада булыйк. Аллаһы тәгаләнең  Коръәнендә  ата-аналарга дога кылырга әмер ителә:

    «Рабби-р ьхәмһүмәә кәмәә раббәйәәнии сагыираа», ягъни,  «И-и, Раббым, алар (ягъни әти-әни) мине кечкенә чагымда мәрхәмәт белән үстергән  кебек, Син дә аларга дөньяда һәм ахирәттә шәфкать кыл!» («Исра» сүрәсе,  24нче аять).

    Әйе, алар безгә дога кылган кебек, без  дә алар өчен һәрвакыт дога кылырга тырышыйк. Әти-әниләребез өчен, бу дөньяда  – бу дөнья яхшылыкларын, ахирәттә  ахирәт яхшылыкларын сорыйк. Әти-әниләребезне догабыздан бер дә калдырмыйк!   Югарыда китерелгән шушы доганы да ятлап, шул дога сүзләре белән дә Раббыбызга ялварыйк.

    БАРЛЫК НӘСИХӘТЛӘР...
Яндекс.Метрика